Europese IXS cup Monte Tamaro

De eerste wedstrijd van de Europese IXS cup werd dit jaar gereden in Monte Tamaro. Deze wedstrijd valt meteen in de hoogste categorie en ik had al begrepen dat het qua moeilijkheid en lengte niet onderdeed voor een gemiddelde wereldbeker track. Ik vroeg me af of ik uberhaupt beneden ging komen en kon dus niet wachten op de trackwalk……

 Trackwalk: Voor mijn gevoel kan ik dit volgende keer beter overslaan, aangezien je er vanaf de fiets toch anders naar kijkt en het er van onderen allemaal nog angstaanjagender uitziet.

Training vrijdag: Het was prachtig weer en mijn 2 runs voelden goed, alhoewel ik een aantal stukjes moest lopen gezien de moeilijkheid. Het eerste stuk van de track volgt grotendeels het normale bikepark lijntje en valt qua moeilijkheid mee. Het middenstuk heeft meerdere lastige rotssecties, drops en korte bochten.  Het onderste stuk stond bekend als het terrorstuk met een heel steil knikje, een grote rockgarden en enkele zeer gladde stukken.  Om een idee te hebben van de track: zie de go pro helmetcam  video van Emilie Siegenthaler. http://www.ixsdownhillcup.com/index.php?option=com_content&view=article&id=336:gopro-course-check-monte-tamaro&catid=11&Itemid=741&lang=de

Training zaterdag: Nog een mooie dag. Jammergenoeg ook deze dag maar tijd voor 2 trainingsruns. Kortom ik moest zorgen dat ik het steile knikje voor de grote rockgarden  kon rijden om uberhaupt te kunnen starten in de quali ‘s middags. Na enkele pogingen had ik een lijntje gevonden dat ik kon rijden: wat een opluchting! (gelukkig was ik niet de enige met problemen: er waren constant rijders aan het kijken en crashen).

Thanks to Stefano Cavalli Photography

Quali: Ik kwam tijdens mijn run niet in de juiste flow.  Het feit dat ik op 1/3 van de track al moest proberen iemand langs te laten en wat problemen had met remmen, heeft niet echt geholpen. Het lukte me niet om de knop om te zetten en het was meer vasthouden aan dan rijden met mijn fiets.  Voor morgen zorgen dat mijn remmen beter staan afgesteld, ik minder vermoeid ben en wel een warming up doe, zodat ik me niet meteen opblaas.

Zondag werd de race geannuleerd.  Aan de ene kant erg jammer, omdat er meer in zat qua tijd (had echter geen plaatsen gescheeld, denk ik). Aan de andere kant mazzel, want om in die slechte omstandigheden te moeten starten……..

Kortom erg gave track, erg lange wachtrij voor de lift, erg leuk om eens met Rachel Atherton te praten, erg verassend om ineens voor de zwitserse tv een interview te geven. Uiteindelijk 15e geworden van de 18 (waaronder 1DNF en 1DNS) en een stuk meer vertrouwen in mijn schouder en elleboog!

 

Be Sociable, Share!

You may also like...