Modder wedstrijd 2: Specialized Sram enduro Samerberg

Alweer de 3de wedstrijd in Specialized reeks werd in Samerberg gereden op 25 en 26 mei.

Eindelijk was het zover… ik ging nu toch echt (na mijn blessure en ongelukkig val in Ovifat) meedoen aan mijn eerste Specialized Sram enduro race!!  Op naar Samerberg, gezellig met het team in een huisje op de boerderij.boerderij overnachting

Zaterdag was het dan tijd om te trainen. De dj was al druk aan het draaien, de sfeer zat er goed in, totdat we zagen dat we 1300hm in 30 km gingen rijden (en dat 2 dagen achter elkaar natuurlijk) haha…  Het was vrij koud, dus vol goede moed begonnen we aan de eerste klim om op te warmen.  Proef 1 was alleen niet het makkelijkst om mee te starten: een hoop gladde wortels, steil en lastige bochten. Kortom in 1 keer doorrijden of lopen.  De volgende proeven  waren beter te rijden, alleen kwam Dennis wat ongelukkig ten val. Zijn remhendel was een stukje afgebroken en zijn duim gekneusd. Gelukkig kon hij nog wel rustig meefietsen en hebben we bijna het hele rondje kunnen rijden.

Zondag was de wedstrijddag. Kristien was de avond ervoor pas aangekomen, dus ’s ochtends werden de filmpjes van Nigel grondig bestudeerd. Dennis kon jammer genoeg niet starten, aangezien hij niet kon schakelen met zijn gekneusde duim. Het had de nacht geregend, dus het was nog gladder dan de dag ervoor.  Proef 1 was eigenlijk al wat teveel van het goede voor mij en nu zeker, dus dat was stukken lopen (volgende keer beter haha).  Hans dacht gelijk te gaan liggen in een bocht, gelukkig is het bij die ene keer gebleven.  Nadat we eerst een koeienwei over moesten steken, stonden we aan de start van proef 2. Deze proef lag mij wel: stenen, stenen, stenen en nog meer stenen. Bovenaan nog wat foutjes, maar het onderste stuk ging lekker.  Uiteindelijk bleek ik ondanks de foutjes een 16e tijd te hebben neergezet, dus ik ben weer hoopvol voor de toekomst! Bij Nigel ging het ook lekker en die viel zelfs nog over de finish heen. samerberg even rustenOp naar proef 3. Dat betekende een heel eind omhoog, zo steil dat de meesten ging lopen. Proef 3 was lang en afwisselend: niet heel steil, wisselend wortels, rotsen en weiland. Op het feit dat ik niet opschakelde toen ik dat wel had moeten doen, ging het best goed. Kristien was wat minder tevreden over deze proef door problemen met haar ketting/schakelen.  Dan de hele lus naar proef 4. Hier waren we het unaniem over eens dat ze die beter eruit hadden kunnen laten: steil en dikke wortels, meer lopen dan fietsen, Nigel en ik beide een bijna over the bars ervaring rijker.  Nog een stuk omhoog en dan even relaxt naar beneden.  Toen merkte ik dat ik dicht tegen een hongerklop aanzat. Voor de volgende keer meer vast voedsel eten, want te weinig eten komt je fietsen niet ten goed. Proef 5 was nog meer blubber en wortels, maar goed te rijden. En dan kom je, om het mentaal nog wat zwaarder te maken, langs je auto op weg naar de laatste steile klim naar proef 6. Uiteindelijk boven voelden we ons als zombies en om ons heen kijkend waren we niet de enigen…. Nigel was net op de terugweg van een verkoudheid en Hans zat er nog middenin, maar we gingen het gewoon allemaal uitrijden. De laatste proef lag mij niet zo: bovenstuk rotsen en wortels wel, middenstuk kombochten, onderste stuk een soort fourcrossbaan. En dan de FINISH.

Rianne

Meer foto’s: Samerberg en filmje van de wedstrijd:

Be Sociable, Share!

You may also like...