Specialized Sram Enduro in Treuchtlingen

Beetje laat maar hier volgt nog het verslag van vorig weekend. Toen ging ik met het team naar Duitsland voor mijn eerste internationale endurowedstrijd.

Vrijdag een halve dag gereisd en daar overnacht. ’s Morgens nummer ophalen en gaan verkennen. Jaja je leest het goed: verkennen! Dat wat bij de kleine wedstrijden niet toegelaten is, mag bij grote evenementen wel. Ik denk dat dit te maken heeft met de veiligheid gezien deze wedstrijden moeilijker zijn en dus meer risico inhouden.
Ik had nummer 100, toevallig hetzelfde nummer als mijn eerste wereldbekerwedstrijd! šŸ™‚ Tijdens de verkenning filmde ik met mijn helmcamera. Zo kon ik ’s avonds alles nog eens goed bekijken ;). Het waren zeer technische specials, zoiets heb ik nooit eerder gereden. Ik zag het best zitten, al baarden een paar hindernissen me wat zorgen.

DSC_1205

Het had ’s nachts geregend en ik was er niet helemaal gerust meer in, met een bang hartje aan de start. De verbindingstukken tussen de specials waren lang maar gelukkig goed berijdbaar en meestal op brede paden. Niet zo zwaar als de vorige keer.
Er was geen verplichte startvolgorde, dus niet op nummer en niet op een bepaald tijdstip. Je kon starten aan de special wanneer je wou, een luxe, vooral bij materiaalpech. Dat had me al eens een 2e plek gekost. Ik heb bovenaan gewacht, wou als laatste vertrekken, ik voelde me te zenuwachtig om tussen de anderen te starten. Een goeie zet want ik werkte de haakse steile bochten met wortels af zonder fouten en werd zelfs toegeroepen door het publiek dat ik snel ging! Het bos lag droger dan gedacht. Met een goed gevoel reed ik naar de 2e special.
Die was van een heel ander kaliber: stenen, drops, jumps en steile haakse schuine bochten op stenen. De stenen lagen er glibberig bij, dit was een van de moeilijkste. Toch waren deze en de 3e mijn favorieten, zoiets ligt me wel. Er was wel Ć©Ć©n plaatsje waar we bij de verkenning de onderste bocht namen maar waar je ook meer schuin maar dus steiler en moeilijker kon rijden. Ik had besloten nu deze lijn te nemen maar op het moment zelf lukte dit niet en nam ik toch weer die bocht die minder snel was. Voor derest liep deze special weer als een trein, wel af en toe met de voet uitgeklikt om overeind te blijven maar zonder echt tijdverlies.
De 3e special was vergelijkbaar maar nog wat moeilijker en meer bochten. Alles ging weer goed, op het einde kon je ergens over stenen of er rond, omdat alles zo glad was ben ik wel rondgereden terwijl ik op de verkenning erover was gegaan. Dan had je nog een korte bocht met een geul die op de verkenning niet goed ging maar nu ging die perfect!
De 4e special was een snelle met wat kleine dropjes en een verradelijk kort schuin klimmetje. Als je niet snel genoeg ging of niet hoog genoeg aansneed haalde je het niet.
De 5e was fysiek de zwaarste, je moest constant sprinten. Echt een XC-parcours, hier kon ik mijn voordeel halen. Ergens lag er een grote steen op het smalle pad met aan de ene kant een ravijn. Bij de verkenning had ik daar problemen, nu had het geregend dus was dit helemaal not-done. Ik ben dan maar snel af-en opgesprongen. Daar kwam mijn cyclocrosservaring nog goed van pas!
De 6e en laatste was ook de plezantste en aan hoge snelheid. Het begon op een klein pumptrackje (zoals BMX bultjes), dan een steile afdaling met drop en dan direct aan bangelijk hoge snelheid 4 torenhoge kombochten induiken zonder te remmen. Wat ’n kick! šŸ™‚ Het stukje daarna was wel even opletten op stenen en ik had me bijna mispakt maar het kwam nog goed. Deze enduro was goed voor 4.5u bikeplezier!

Ik werd 11e op 50 dames, net niet de beoogde top 10. Maar ik was best tevreden met dit resultaat, voor een eerste internationale wedstrijd met 6 profs in de top 10 is dat toch niet slecht! Voor mij allemaal Duitsers, Zwitsers en Oostenrijkers die wel wat bergen gewoon zijn.
Ik had zelfs de 6e tijd op die 5e special en maar 10 seconden achter winnares Anneke Beerten die 2x wereldkampioene “Four Cross” is, ook een afdaaldiscipline maar dan sneller met bochten en grote bulten, zoals BMX.
Downhillster en teamgenote Eline Nijhuis werd 15e.

Kristien

Meer foto’s van TreuchtlingenĀ of Youtube video.

 

Be Sociable, Share!

You may also like...