Tweede enduro in de Specialized Sram cup: Riva del Garda

Team Fietshop Uitgeest was met 6 teamleden ingeschreven voor deze pittige enduro. We hadden al wat filmpjes gezien en wisten dat het een zware wedstrijd zou gaan worden.1600 Hoogtemeters, veel en lang fietsen en heftige proeven. Rianne en Dennis waren al in Riva, doorgereden van uit Treuchtlingen en dus een weekje vakantie gepakt. Vivian moest helaas afzeggen i.v.m. werk. Eline, Nigel en ik reden donderdag naar Riva; een mooie, maar lange reis. De volgende ochtend zouden we vroeg gaan trainen omdat het trainingsschema van de Specialized enduro al om 7 uur het parkoers vrij gaf. Normaal is dat pas om 11 uur, dat je vrij mag gaan trainen. Rianne nog herstellende van haar val in Ovifat besloot deze wedstrijd nog niet mee te doen vanwege de zwaarte van het paroers. Daardoor hadden wij wel de gelegenheid dat zij ons kon upliften naar de proeven. En dat scheelde ons op de trainingsdag veel klimkilometers en kracht/uitputting. Het was warm en de omgeving super om te rijden. 

308526_571570682864369_1427322587_nWe gingen naar proef 1 en die was heftig met veel stenen en eigenlijk wel kort. Ik reed direct aan het einde lek, grrrrrrr. Allemaal opgetogen reden we terug naar proef 2 die eigenlijk naast proef 1 lag, dus behoorlijk terug omhoog rijden.

Proef 2 had veel stenen onderin en in het midden veel haakse bochten met aan het einde door een geul met grote stenen en rotsen, heftige finish. Door op een ongelukkig moment te moeten afremmen voor langzamere voorgangers, gleed ik weg en sloeg half over de kop, weer met mijn net een beetje genezen heup op de uitstekende stenen.

Proef 3 lag in het verlengde van proef 2 en zou één van de langere proeven van de dag worden. Proef 3 begon door het bos en al snel veel lange slingerpaden met grote losse stenen. Daar zijn ze hier gek op. Aan het einde van deze proef waren mijn benen aardig verzuurd en mijn vingers verkrampt van het remmen. We moesten weer een behoorlijk stuk terug omhoog fietsen en dat deden we rustig aan, wat eten en drinken.

Proef 4 was heftig maar wel mooi om te rijden. Ook hier veel stenen en rotsen waar je omheen moest sturen. Helaas ging Eline hier half over de kop in deze proef. Gelukkig heeft ze niets ernstig overgehouden aan deze proef, alleen een pijnlijk en blauw bovenbeen.

Proef 5 was weer bijna helemaal boven aan de berg. We zagen er erg tegen op, maar begonnen vol goeden moed aan de klim. Tot we een bochtje om reden en Rianne daar met de bus stond, zo blij waren we allemaal en met de bus omhoog. Naar deze proef moesten we wat hindernissen nemen en langs een touw naar de start zien te komen met je fiets in de hand glijdend naar beneden. Bij de start van deze proef merkte we al snel dat dit de heftigste zou zijn, veel losse stenen en grind. Remmen had geen nut en je gleed gewoon door. Dennis en Nigel gleden samen dezelfde bocht uit. Even later bij het heftigste stuk van deze bijna onmogelijke proef glijdt Nigel de bocht uit en naar beneden. Net naar boven geklauterd, schiet Eline dezelfde bocht uit en neemt Nigel weer mee. Nu liggen ze alle twee beneden en onderuit. Ik wil afremmen op deze steile helling met rotsen en losse stenen, maar glijd weg en klap met mijn zij vol op een uitstekende rots. Auw, weer mijn ribben die ik dit jaar al 2x eerder gekneusd had. We krabbelen op en gaan verder. We moeten nog een stukje omhoog in deze proef en weer verder naar beneden. Dennis rijdt lek en even pauze. Aan het einde is direct proef 6. We zijn moe en hebben het een beetje gehad, zo heftig allemaal.946251_571501642871273_1532235047_n

Proef 6 begint met een pittige afdaling en beneden in het dorp moet je nog flink even omhoog trappen naar de finish. Moe en voldaan hebben we de training volbracht. 

‘s Avonds gingen we met zijn alle uit eten en op tijd naar bed; het zou een zware dag worden morgen.

Bij de start was het al behoorlijk warm en Eline start als eerste, een kwartier erna Dennis dan ik en een half uurtje later Nigel. Zelf deed ik er ruim anderhalf uur over om bij proef 1 te komen, wat een klim. Mijn ribben deden vreselijk pijn en zo ook mijn heup. Toch ging ik helemaal naar boven waar Eline en Dennis op mij wachten. Nigel had moeite met de klim en de warmte en dat brak hem al direct op en moest ziek de wedstrijd staken. Dennis ging als eerste naar beneden en Eline volgde hem, maar ze was behoorlijk uitgeput van de klim waar ze bijna 2 uur over had gedaan.919044_603294709681979_858468502_o Zelf probeerde ik tegen beter weten in om aan proef 1 te beginnen, maar de pijn was niet te verdragen over die stenen en rotsen. Ook ik staakte de wedstrijd en was zeer ontgoocheld. Ik reed naar de finish van proef 1 en wachtte op Eline. We reden samen richting proef 2, maar ze trok de klim terug naar deze proef niet en ook zwaar teleurgesteld moest ze opgeven. Dennis reed als enige door. Hij had het zwaar, maar ontmoette onderweg nog een paar grootheden in deze sport zoals Fabian Barel. Samen reden ze naar boven en gingen daar ieder hun eigen weg. In proef 4 crashte Dennis en zijn fiets moest gehavend door met de strijd tegen de stenen en rotsen. Proef 5 en 6 overleefde hij en finishte deze race puur op overleven en de drang om te willen finishen. Dennis super gedaan en nogmaals gefeliciteerd. 

Hans Haver

Meer foto’s van Riva.

Be Sociable, Share!

You may also like...