Easyphone cup #1, Esneux

Zondag stond mijn eerste enduro wedstrijd op het programma en het beloofden fysieke en glibberige specials te worden.
Er waren redelijk wat buitenlanders onder de 12 dames. Bij enduro blijft het spannend tot de laatste minuut omdat je niet rechtstreeks tegen elkaar rijd. Teamgenote Alexandra Marchal zou een stevige concurrente worden, wij zijn aan elkaar gewaagd.

alexandra marchal 2

In onze nieuwe tenues begonnen we aan de eerste klim die ons naar special 1 leidde. We mochten als team achter elkaar starten, da’s dikke fun! Om de 15 seconden starten en “GO!”. Volle bak sprinten, hopen dat je goed door de gladde bocht komt en hop, ogen op het volgende stuk… Weer een gladde bocht en dan een lange rechte afdaling, onderbroken door een omgevallen boom waardoor je even hup, een “wallride” tegen de bergflank moest doen. Hier heb ik teveel geremd. De volgende bochten liepen niet lekker, de vork dook helemaal in en maakte het moeilijk sturen, daar was de finish al. Geen goed gevoel over deze special, temeer omdat Alex achter mij startte en al direct na mij aan de finish was. Ik had het gevoel dat ik er nog moest in komen, de ondergrond beter inschatten en nog wat moest wennen aan de nieuwe Lapierre 27.5. Ik zette mijn vork harder en liet wat lucht uit mijn Continental banden.
 
Blijkbaar hielp dit en kwam ik steeds meer in de “flow”. Het ging steeds beter maar het werd ook moeilijker. Ik maakte geen fouten maar ik reed ook niet op 100% omdat het glad lag. De 2e special had op het einde een haakse steile en gladde bocht, er lagen al rijders een paar meter beneden. Ik kon goed kort aansnijden, zette mijn voet op het talud en liet de bike glijden. Kon mooi zo direct verder sprinten naar de finish. Wat een zalig gevoel! De 3e special werd ik even gehinderd door mijn voorligster.

kristien nelen

Met een beter gevoel ging ik de middagpauze in, het bleef gelukkig zo goed als droog.
Nog 3 specials volgden, in 2 er van moest je een heel steil technisch klimmetje op. Veel moesten er te voet maar ik kon blijven rijden mede dankzij de EI-shock die zich automatisch lockte. Jammer genoeg kon ik op het laatste stuk mijn voorligster niet passeren door technisch steile bochten en een smal recht stuk. Dit waren fysiek ook zeer zware specials: een paar minuten alles geven en totaal kapot aankomen om daarna weer doodleuk omhoog te fietsen naar de volgende adrenalinekick… Dat is dus enduro!
daniel prijkel 2
Zo, 6 leuke specials achter de rug en dan maar wachten op de uitslag. Het werd een 2e plek achter teammaatje Alex Marchal het verschil was slechts 30 seconden! Er had dus misschien wel meer ingezeten als ik er direct goed aan begonnen was en zonder gehinderd te worden maar Alex verdiende het. De 3e plek was voor de Nederlandse Kiona Harbers, 2 minuten na mij.
Bij de Elite mannen werd teamgenoot Daniël Prijkel 5e.
Volgende week “Enduro d’Ambleve” in Remouchamps. Die staat bekend als de mooiste én technisch moeilijkste van België met vooral veel stenen. Vorig jaar werd ik 2e na een Française  , hopen dat ik dit kan evenaren!
Kristien Nelen
http://www.bloggen.be/bikequeen_kristien/
Thanks to Yves Delhalle en Xtreme Gravity Photography for the use of the pictures.
Om een indruk van de wedstrijd te krijgen, kijk dan eens: http://youtu.be/TSUmJvbWFqc
Be Sociable, Share!

You may also like...