Jelmer Pietersma

Hallo Mijn naam is Jelmer Pietersma, ik ben 32 jaar oud en woon in het Friese plaatsje Balk. Ik rijd sinds 2 jaar downhill wedstrijden en ben afgelopen jaar begonnen met het rijden van enduro wedstrijden. Hoewel ik pas 3 jaar fanatiek downhill en pas een jaar geleden ben begonnen met enduro heb ik aardig wat ervaring op de mountainbike.jelmer pietersma

Vanaf 2000 tot 2011 heb ik fanatiek cross country wedstrijden gereden, ik ben begonnen als junior maar in de categorie U23 ben ik pas echt op hoog niveau gaan presteren. Zo ben ik in de klasse U23 2 keer Nederlands kampioen geworden, en ben ik 14e op het EK en 11e op het WK geworden. Deze prestaties heb ik door kunnen zetten als elite en de laatste 5 jaar van mijn cross country carrière ben ik professioneel  mountainbiker geweest bij team Be-One en het team van Bart Brentjens. In deze periode heb ik veel wereld bekers, EK’s en WK’s gereden over heel de wereld en mooie prestaties kunnen halen zoals, 12e op het EK in Israel, 26e op het WK in Australie, 24e bij de Wereld beker in Pietermaritsburg en andere mooie overwinningen in binnen en buitenland. De laatste 2 jaar was ik een beetje aan sukkelen met blessures en vooral het laatste jaar dat ik cross country wedstrijden reed (in 2011) viel erg tegen. Daardoor werd het heel moeilijk om als professioneel mountainbiker verder te gaan en heb ik gekozen veel een maatschappelijke carrière.

 

Voordeel hiervan was dat ik meer tijd had voor andere hobby’s, zoals Downhill mountainbiken. Ik had altijd al een fiets maar nooit de tijd door het vele trainen en de wedstrijden. Ik vond het erg leuk om te doen en was dan ook vele weekenden in de bikeparks te vinden. Erg leuk om je grenzen te verleggen, hogere snelheid, grotere sprongen en hogere drops proberen. De stap naar de eerste downhill wedstrijd is dan ook zo gemaakt. Ik vond het erg leuk om te doen, zoveel anders dan cross country. Je bent een heel weekend opzoek naar de ideale lijn en snelste manier om de berg naar beneden te komen. Constant word je uit je comfort zone getrokken door het nieuwe parcours en de nieuwe hindernissen. Ook de quali en race runs zijn heel anders, bij cross country heb je tijd om in je ritme te komen, bij downhill start je en moet alles gelijk kloppen, je moet de lijnen uit je hoofd kennen en gelijk op je limiet rijden. Dit is erg moeilijk en uitdagend. Ik vond dit zo leuk dat ik daarna meerder wedstrijden van de Duitse IXS cup ben gaan rijden. Eerst reed ik een paar wedstrijden bij de elite en reed ik uitslagen rond de 80e plaats, maar nadat ik 30 was geworden mocht ik bij de masters deelnemen en die starten wat eerder op de dag, dus dacht dan ben ik ook eerder thuis. Wat erg vervelend was is dat ik na en paar wedstrijden podium begon te rijden bij de masters en dan moest wachten op de huldiging na de elite… Dit betekend dat ik nog later thuis was dan toen ik nog bij de elite reed, heel vervelend… lol : )

 

De afgelopen 3 jaar is door het vele rijden, grenzen verleggen, nieuwe parkoersen rijden, constant uit je comfort zone worden getrokken mijn niveau dusdanig omhoog gegaan dat ik regelmatig podium rijd bij de Duitse IXS cups bij de masters en als ik mijn tijden vergelijk met de elite rijd ik regelmatig top 30 en heb dus een aardige stap voorwaarts gemaakt sinds ik ben begonnen met het rijden van downhill wedstrijden. Dit maakt het wel heel leuk, en daardoor ben ik ook weer wat fanatieker geworden en train ik nu heel regelmatig om ook komend seizoen weer fit aan de start te komen en weer beter te presteren. Mijn grootste doel is om dit jaar een Duitse IXS cup bij de masters te winnen.

Be Sociable, Share!